Archive for the ‘ရသကဗ်ာ’ Category

ေၾကြသြားတဲ႕ သစ္ရြက္မွာ ဆိုေနက်ေတး

ငါျပန္လာခဲ့တယ္
ေဆးလိပ္တိုတိုအေတြးကို ဆယ္ယူမေပးႏိုင္တဲ့
လမ္းေဟာင္းေလးလည္း
စိတ္က်ေရာဂါရခဲ့

စိန္တစ္ပြင္႕၏သစၥာ

အဲဒီၿမိဳ႕ေလးရဲ႕အစ
ၾသရသအမည္ကိုထမ္း
ေတာင္တစ္လံုးရဲ႕အနမ္းကို
ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းတည္းနဲ႔ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိး

အိုဇံုးလႊာနဲ႔ အနီးဆံုးေနရာမွာ

ေျမႀကီးတစ္ခုလံုးကို အေခါင္းေပၚပုန္းကြယ္
ေျမလြတ္ေျမ႐ိုင္းအားလံုး အမွ်ေဝ သာဓုေခၚ
ျပာရဲ႕ ျဖည့္က်င့္မႈဟာ ေျမသားဓာတ္ကိုေခ်ာက္ခ်ားေစ
ဒါဟာ ကမၻာေျမ ကမၻာေလ ကမၻာရဲ႕ ေရ

ငွက္တစ္ေကာင္ အေၾကာင္း

ႏူးည့ံတယ္ သိမ္ေမြ႕တယ္ ထိခိုက္လြယ္တယ္
နာက်င္တဲ့ေတးသံကို သီက်ဴးဖို႔ သူ႕လည္ေခ်ာင္းကို သူဖြင့္တယ္
သူ႕မွာေတာင္ကုန္းေတြ မရွိဘူး ေတာအုပ္ေတြမရွိဘူး
သူမက္ေလ့ရွိတဲ့ အိပ္မက္က

ညဥ္႕ငွက္

နင္မလိုခ်င္တဲ့ညကို ပစ္ထားခဲ့ပါဟာ
ဘဝမွာ အသံသာတဲ့ သီခ်င္းတိုင္း
သီခ်င္းစစ္စစ္… ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္တာ
မီးကႀကိဳးနားမွာ အသျပာတီးတိုင္းကရေအာင္

ပိေတာက္ခင္

ေဆြဥၾသ ဂိမွာန္ တြန္ခ်ိန္တန္ေတာ့
ေဝဖူးေရႊ ပိေတာက္ပြင့္ဝါငယ္တို႔
ဖူးတင့္စြာ ခ်ိန္မွန္ ဖူးစြင့္ခါ။

လူနာအမွတ္(၁၃)

အခုကိုယ္ေသာက္ေနတဲ့
ေဆးေပါ့လိပ္တိုေလးရဲ႕ အေရႊ႕မွာ
ကံၾကမၼာဆိုတာ ကိုယ့္ဇာတ္နဲ႔ကိုယ္
ပစၥဳပၸန္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ

သားေကာင္

မိုးေခါင္ေရရွားရပ္ဝန္း
ေသလုေမ်ာပါးစိတ္ေတြ
ၾကည္လင္မႈမရွိဘူး